Ποιος χρονολόγησε Δημώ;

Η Δημώ (3ος αιώνας π.Χ.) ήταν μια εταίρα που έζησε στην Αρχαία Αθήνα. Οι αρχαίες πηγές την συνδέουν με την οικογένεια των Αντιγονιδών βασιλέων της Μακεδονίας, πέφτοντας κατά σημεία σε αντιφάσεις.

Ο Αθήναιος αναφέρει πως διατηρούσε σχέσεις με τον Αντίγονο Γονατά, στον οποίο προσέφερε ένα γιο, τον Αλκυονέα. Κατά τα φαινόμενα ο Αλκυονέας γεννήθηκε όταν ο Αντίγονος βρισκόταν λίγο πριν τα τριάντα και παρόλο που δεν ήταν επίσημο τέκνο υπολογιζόταν για διάδοχος του πατέρα του, αν δεν έχανε τη ζωή του σε μάχη. Ο Αντίγονος έλαβε επίσημη σύζυγο ευγενικής καταγωγής (Φίλα) και απέκτησε νόμιμο γιο (Δημήτριο) αφού έκλεισε τα σαράντα και ανήλθε στο μακεδονικό θρόνο.

Ο ίδιος ο Αθήναιος αναφέρει και μια δεύτερη εκδοχή, παραθέτοντας ως πηγή τον Ηρακλείδη το Λέμβο, ότι η Δημώ ήταν ερωμένη του πατέρα του Γονατά, Δημητρίου του Πολιορκητή και για χάρη της είχε έρθει σε σύγκρουση με το δικό του πατέρα, Αντίγονο το Μονόφθαλμο, ο οποίος την επωφθαλμιούσε επίσης.

Ο Πλούταρχος αναφέρει τον Αλκυονέα κατά τη διάρκεια της αφήγησής του θανάτου του Πύρρου στο Άργος, ωστόσο δεν κάνει αναφορά στο όνομα της μητέρας του. Στο Βίο που συνέγραψε για το Δημήτριο τον Πολιορκητή ταυτίζει τη Δημώ με μια άλλη διάσημη ερωμένη του Δημητρίου, μια εταίρα με το παρατσούκλι Μανία. Στο περιστατικό που αφηγείται, η Μανία κάνει δηκτικά σχόλια για την ευνοουμένη του Δημητρίου, την εταίρα Λάμια. Και ο Αθήναιος αναφέρεται εκτενώς στη Μανία και στις σχέσεις της με το Δημήτριο, ωστόσο υποστηρίζει πως το πραγματικό της όνομα ήταν Μελίττα και όχι Δημώ.

Ο Αντίγονος Α΄ ο Μονόφθαλμος ή Κύκλωψ (382-301 π.Χ.) ήταν Μακεδόνας ευγενής καταγόμενος από την Ελιμεία, στρατηγός του Μεγάλου Αλέξανδρου. Μετά τον θάνατο του Αλέξανδρου, ο Αντίγονος υπήρξε κεντρικό πρόσωπο στους «Πολέμους των Διαδόχων» και ίδρυσε τη Δυναστεία των Αντιγονιδών αφού ανακηρύχθηκε βασιλιάς το 306 π.Χ.

Demetrio I (ca. 337 a. C.-283 a. C.), llamado Demetrio Poliorcetes (en griego: Δημήτριος Πολιορκητής, Dēmḗtrios Poliorkētḗs, «asediador de ciudades»), fue rey de Macedonia (294-288 a. C.). Hijo y sucesor de Antígono I Monóftalmos, forma parte de la dinastía antigónida, fundada por su padre.

Se adjudicó el sobrenombre de Poliorcetes, «expugnador de ciudades», por las muchas que había tomado, y en contraposición al dios Zeus, protector y conservador de ciudades. Sin embargo, fracasó en el mayor asedio de todos, el de la ciudad de Rodas (305 a. C.). En conmemoración de esta victoria los rodios erigieron el célebre Coloso de Rodas, una de las Siete Maravillas del Mundo Antiguo.

Ο Αντίγονος Β΄ Γονατάς (319 π.Χ. – 239 π.Χ.) ήταν ισχυρός Μακεδόνας ηγέτης κατά την ελληνιστική περίοδο που ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα για την πνευματική του καλλιέργεια επισκεπτόμενος πολλές φορές την Αθήνα, όπου έγινε μαθητής του στωικού φιλοσόφου Ζήνωνα, ενώ παράλληλα φρόντισε για την εδραίωση της μακεδονικής επιρροής στη νότια Ελλάδα.