Ποιος χρονολόγησε Ερρίκος Α΄ της Αγγλίας;

Ο Ερρίκος Α΄ της Αγγλίας (Henry I Beauclerc, 1068 - 1 Δεκεμβρίου 1135) βασιλιάς της Αγγλίας (1100 - 1135) ήταν τέταρτος και μικρότερος γιος του Γουλιέλμου Α΄ του Κατακτητή και της Ματθίλδης της Φλάνδρας, διάδοχος του αδελφού του Γουλιέλμου Β΄ της Αγγλίας. Εκπαιδεύτηκε στα Λατινικά και τις τέχνες. Με τον θάνατο του Γουλιέλμου Α΄ του Κατακτητή, ο μεγαλύτερος γιος του Ροβέρτος Β΄ κληρονόμησε τη Νορμανδία, ο δεύτερος Ριχάρδος απεβίωσε νέος, ο τρίτος του γιος Γουλιέλμος Β΄ την Αγγλία και έτσι ο μικρότερος γιος του Ερρίκος έμεινε χωρίς βασίλειο. Τότε ο Ερρίκος ανέλαβε την κομητεία του Κοταντέν στη δυτική Νορμανδία από τον Ροβέρτο Β΄, αλλά ο Γουλιέλμος Β΄ και ο Ροβέρτος Β΄ τον εκθρόνισαν (1091). Ο Ερρίκος δημιούργησε σταδιακά τη στρατιωτική του βάση στο Κοταντέν και συμμάχησε με τον Γουλιέλμο εναντίον του Ροβέρτου Β΄. Βρέθηκε μαζί με τον Γουλιέλμο στο κυνήγι, όπου εκείνος βρήκε τον θάνατο (1100) και αμέσως κατέλαβε τον Αγγλικό θρόνο με πολλές υποσχέσεις να διορθώσει την άσχημη πολιτική του αδελφού του. Ο Ερρίκος Α΄ νυμφεύτηκε την Ματθίλδη της Σκωτίας, αλλά είχε έναν μεγάλο αριθμό από ερωμένες, με τις οποίες απέκτησε πολλά νόθα παιδιά.

Ο Ροβέρτος Β΄ επιτέθηκε, αμφισβητώντας την κυριαρχία του στην Αγγλία (1101)· η αποτυχημένη εκστρατεία έληξε με την επικύρωση του Ερρίκου Α΄ σαν βασιλιά. Μετά τη σύντομη ειρήνη, ο Ερρίκος επιτέθηκε ξανά στη Νορμανδία την περίοδο 1105 - 1106· η εκστρατεία έληξε νικηφόρα στη μάχη του Τινσεμπραί και ο Ροβέρτος Β΄ παρέμεινε φυλακισμένος για όλη την υπόλοιπη ζωή του. Ο Λουδοβίκος ΣΤ΄ της Γαλλίας, ο Βαλδουίνος Ζ΄ της Φλάνδρας και ο Φούλκων των Ιεροσολύμων αμφισβήτησαν την κυριαρχία του Ερρίκου Α΄ στη Νορβηγία. Ο γιος του Ροβέρτου Β΄, ο Γουλιέλμος Κλίτο, με την υποστήριξή τους εξεγέρθηκε την περίοδο 1116 - 1119. Ο Ερρίκος Α΄ ήταν ξανά νικητής στη μάχη του Μπρεμούλ και στη συνέχεια ακολούθησε ειρήνη με τον βασιλιά Λουδοβίκο (1120). Ο Ερρίκος Α΄ ήταν σκληρός, αλλά ταυτόχρονα επιδέξιος κυβερνήτης· μπόρεσε να χειριστεί επιτυχώς όλα τα προβλήματα που δημιούργησαν οι βαρόνοι στην Αγγλία και τη Νορμανδία. Στην Αγγλία διατήρησε το Άγγλο-Σαξονικό σύστημα διοίκησης, τους νόμους και το φορολογικό σύστημα με πρόσθετες διατάξεις, ειδικά στο σύστημα της δικαιοσύνης· πολλοί από τους υπαλλήλους του στο διοικητικό του σύστημα ανήκαν στις κατώτερες τάξεις. Ο Ερρίκος Α΄ προχώρησε σε θρησκευτικές μεταρρυθμίσεις, αλλά την περίοδο 1101 - 1105 βρέθηκε σε σύγκρουση με τον αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπερι Άνσελμο· υποστήριξε το τάγμα του Κλυνύ και είχε σημαντικό ρόλο στην επιλογή των επισκόπων. Ο μόνος νόμιμος γιος και διάδοχός του Γουλιέλμος Άντελιν πνίγηκε σε ναυάγιο, δημιουργώντας τεράστια προβλήματα στη διαδοχή του θρόνου. Ο Ερρίκος Α΄ νυμφεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Αντελίζα του Λέουβεν με την ελπίδα να αποκτήσει γιο, αλλά δεν έκανε καθόλου παιδιά. Ο Ερρίκος Α΄ αναγκάστηκε να ορίσει διάδοχό του την κόρη του Ματθίλδη της Νορμανδίας και τον δεύτερο σύζυγόο της Γοδεφρείδο Ε΄ κόμη του Ανζού, αλλά οι σχέσεις τού Γοδεφρείδου Ε΄ με τον πεθερό του ήταν τεταμένες στα σύνορα τού Ανζού. Τη διαδοχή αμφισβήτησε ο ανιψιός του Ερρίκου Α΄, ο Στέφανος του Μπλουά, που κατέλαβε τον θρόνο από τη Ματθίλδη, δημιουργώντας μακρά περίοδο εμφύλιου πολέμου, που έμεινε γνωστή σαν "αναρχία".

Sybilla Corbet (Alcester 1077 – na 1157) was een Engelse edelvrouwe en een maîtresse van koning Hendrik I van Engeland. Ze was waarschijnlijk een dochter van Robert Corbet, heer (lord) van Alcester en een onbekende vrouw.

Ze huwde met Herbert FitzHerbert en kreeg samen met hem een zoon, eveneens Herbert FitzHerbert genaamd. Als maîtresse van de koning was ze moeder van Sybilla van Normandië en Reginald van Dunstanville. Ook van twee andere kinderen van Hendrik was zij misschien de moeder, Willem en Rohese, hoewel de laatste volgens sommige bronnen genoemd wordt als dochter van Sybilla en FitzHerbert.

Edith Forne (d. after 1129), was an English noblewoman who was the concubine of King Henry I of England and the foundress of Osney Abbey near Oxford.

She was the daughter of Forn Sigulfson, Lord of Greystoke, Cumberland.

Of Henry's illegitimate children, only one is known to be Edith's child: Robert FitzEdith, (d. 1172) who married Maud d'Avranches in the early 1160s. They had one daughter, Maud, who married Renaud, Sire of Courtenay (son of Miles, Sire of Courtenay and Ermengarde of Nevers).

Two of Henry's illegitimate daughters have been suggested to be daughters of Edith:

• Matilda FitzRoy, Countess of Perche (c. 1080–1120). It is known that Matilda's mother was named Edith, but it is not known whether this was Edith Forne. The probable birth dates of Edith's known children make this unlikely.
• Adeliza. A woman named "Adeliza filia Reg" is named as a witness in a D'Oyly family charter.

In 1120, Henry caused Edith to marry Robert D'Oyly the younger, second son of Nigel D'Oyly. As a marriage portion, she was granted the Manor of Cleydon, Buckinghamshire. Robert and Edith had at least two children: Henry, buried at Osney in 1163, and Gilbert.

In 1129, Edith persuaded her husband to build the Church of St Mary, in the Isle of Osney, near Oxford Castle, for the use of Augustine Canons: this was to become Osney Abbey. She told him that she had dreamt of the chattering of magpies, interpreted by a chaplain as souls in Purgatory who needed a church founding to expiate their sins.

Edith was buried in Osney Abbey, in a religious habit, as John Leland describes upon seeing her tomb as it was on the eve of the Dissolution: ‘Ther lyeth an image of Edith, of stone, in th' abbite of a vowess, holding a hart in her right hand, on the north side of the high altaire’. The legendary dream of magpies was painted near the tomb.

Nest ferch Rhys (* um 1085, † nach 1136), genannt Helen of Wales, deutsch: Nest, Tochter des Rhys, in neueren Quellen auch Nesta, war eine für ihre Schönheit bekannte walisische Prinzessin von Deheubarth.