Ποιος χρονολόγησε Δημήτριος ο Πολιορκητής;

Ο Δημήτριος Α΄ ο Πολιορκητής (337 π.Χ. – 283 π.Χ.) ήταν ένας από τους διαδόχους του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ιστορικό πρόσωπο κατά τους αιματηρούς πολέμους που ξέσπασαν γύρω από την επικράτηση στα εδάφη της Ανατολικής Μεσογείου μετά τον θάνατο του Μακεδόνα στρατηλάτη.

Ήταν γιος του επιφανούς στρατηγού του Αλεξάνδρου, Αντίγονου του Μονόφθαλμου, στρατεύματα του οποίου διοίκησε και την ασιατική αυτοκρατορία του οποίου αποπειράθηκε να επανακτήσει. Αφού απέτυχε να νικήσει τον Πτολεμαίο, Σατράπη της Αιγύπτου το 312 π.Χ., και τους Ναβαταίους Άραβες λίγο αργότερα, ο Δημήτριος κατέκτησε την Αθήνα από τον Κάσσανδρο το 307 π.Χ., ενώ το 306 π.Χ. υποχρέωσε σε ταπεινωτική ήττα τον Πτολεμαίο στη Σαλαμίνα της Κύπρου. Οι επιδόσεις του στην ανεπιτυχή Πολιορκία της Ρόδου το 305 π.Χ. του έδωσαν την επωνυμία «ο Πολιορκητής». Κατόπιν πολέμησε στο πλευρό του Αντίγονου στην καθοριστική Μάχη της Ιψού το 301 π.Χ., όπου ο πατέρας του έχασε τη ζωή του. Ο Δημήτριος διατήρησε εδάφη στον ελληνικό χώρο και αφού έθεσε και πάλι την Αθήνα υπό τη σφαίρα επιρροής του, έγινε τελικά κύριος της Μακεδονίας το 294 π.Χ.. Κυβέρνησε συνολικά για έξι χρόνια, μέχρι που έχασε τον θρόνο του από τους ανταγωνιστές του, Λυσίμαχο και Πύρρο. Ο Δημήτριος εξεστράτευσε στην Ασία, όπου και παραδόθηκε τελικά στον Σέλευκο τον Νικάτορα το 285 π.Χ. Πέρασε την υπόλοιπη ζωή του σε αιχμαλωσία στη Συρία, όπου και απεβίωσε το 283 π.Χ. στην ηλικία των 54 ετών.

Όταν πραγματοποιούσε επιθέσεις ήταν αρκετά ικανός στην κατασκευή πολιορκητικών μηχανών, ο Δημήτριος έμεινε στην ιστορία για τις εντυπωσιακού μεγέθους και φιλοδοξίας εκστρατείες που διεξήγαγε.

Η Λάμια ήταν περιώνυμη εταίρα (γεννήθηκε το 340 π.Χ. και πέθανε το 303 π.Χ.), θυγατέρα του Αθηναίου Κλεάνωρος και ερωμένη του Δημητρίου του πολιορκητού.

Αν και δεν ήταν πολύ νέα, γοήτευσε τον νεαρό ηγεμόνα, που μόλις έχει νικήσει τους Κυπρίους στη Σαλαμίνα (306 π.Χ.), με την εξαιρετική της μόρφωση, καλλιέργεια και ομορφιά της.

Με τον Δημήτριο πήγε στην Αθήνα, όπου γνώρισε μεγάλες τιμές. Οι Αθηναίοι της ίδρυσαν και ναό, όπου τιμώνταν σαν Αφροδίτη. Το ίδιο έπραξαν και οι Θηβαίοι.

Η Λάμια ήταν φιλότεχνη και πνευματώδης και ίδρυσε στη Σικυώνα την Ποικίλη Στοά όπου εκτίθεντο έργα σύγχρονων ζωγράφων.

Από τον Δημήτριο απόκτησε μια κόρη, τη Φίλα, προς τιμήν της οποίας ο Αδείμαντρος (ένας από τους κόλακες του Δημητρίου) ίδρυσε ναό στη Λάμψακο.

Η Δημώ (3ος αιώνας π.Χ.) ήταν μια εταίρα που έζησε στην Αρχαία Αθήνα. Οι αρχαίες πηγές την συνδέουν με την οικογένεια των Αντιγονιδών βασιλέων της Μακεδονίας, πέφτοντας κατά σημεία σε αντιφάσεις.

Ο Αθήναιος αναφέρει πως διατηρούσε σχέσεις με τον Αντίγονο Γονατά, στον οποίο προσέφερε ένα γιο, τον Αλκυονέα. Κατά τα φαινόμενα ο Αλκυονέας γεννήθηκε όταν ο Αντίγονος βρισκόταν λίγο πριν τα τριάντα και παρόλο που δεν ήταν επίσημο τέκνο υπολογιζόταν για διάδοχος του πατέρα του, αν δεν έχανε τη ζωή του σε μάχη. Ο Αντίγονος έλαβε επίσημη σύζυγο ευγενικής καταγωγής (Φίλα) και απέκτησε νόμιμο γιο (Δημήτριο) αφού έκλεισε τα σαράντα και ανήλθε στο μακεδονικό θρόνο.

Ο ίδιος ο Αθήναιος αναφέρει και μια δεύτερη εκδοχή, παραθέτοντας ως πηγή τον Ηρακλείδη το Λέμβο, ότι η Δημώ ήταν ερωμένη του πατέρα του Γονατά, Δημητρίου του Πολιορκητή και για χάρη της είχε έρθει σε σύγκρουση με το δικό του πατέρα, Αντίγονο το Μονόφθαλμο, ο οποίος την επωφθαλμιούσε επίσης.

Ο Πλούταρχος αναφέρει τον Αλκυονέα κατά τη διάρκεια της αφήγησής του θανάτου του Πύρρου στο Άργος, ωστόσο δεν κάνει αναφορά στο όνομα της μητέρας του. Στο Βίο που συνέγραψε για το Δημήτριο τον Πολιορκητή ταυτίζει τη Δημώ με μια άλλη διάσημη ερωμένη του Δημητρίου, μια εταίρα με το παρατσούκλι Μανία. Στο περιστατικό που αφηγείται, η Μανία κάνει δηκτικά σχόλια για την ευνοουμένη του Δημητρίου, την εταίρα Λάμια. Και ο Αθήναιος αναφέρεται εκτενώς στη Μανία και στις σχέσεις της με το Δημήτριο, ωστόσο υποστηρίζει πως το πραγματικό της όνομα ήταν Μελίττα και όχι Δημώ.