Ποιος χρονολόγησε Λεοπόλδος Α΄ του Βελγίου;

Ο Λεοπόλδος Α΄ (γερμ. Leopold I., 16 Δεκεμβρίου 1790 - 10 Δεκεμβρίου 1865) του Οίκου της Σαξονίας-Κοβούργου-Γκότα ήταν πρίγκιπας της Σαξονίας-Κοβούργου-Ζάαλφελντ και μετέπειτα ο πρώτος βασιλιάς των Βέλγων (1831-1865).

Παρότι ήταν γιος του Φραγκίσκου της Σαξονίας-Κοβούργου-Ζάαλφελντ, εντάχθηκε στον Αυτοκρατορικό Στρατό της Ρωσίας και πολέμησε εναντίον του Ναπολέοντα όταν τα γαλλικά στρατεύματα κατέλαβαν τη Σαξονία-Κοβούργο. Μετά την ήττα του Βοναπάρτη, ο Λεοπόλδος εγκαταστάθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου νυμφεύθηκε την Καρλόττα της Ουαλίας, κόρη του Γεωργίου του Ηνωμένου Βασιλείου. Όταν η Καρλόττα απεβίωσε, μόλις ένα χρόνο μετά το γάμο τους, χωρίς απογόνους ο Λεοπόλδος συνέχισε να θεωρείται ευπρόσδεκτος στη Βρετανία.

Με το τέλος της Ελληνικής Επανάστασης (1821-1830), οι Μεγάλες Δυνάμεις προσέφεραν στον Λεοπόλδο τον ελληνικό θρόνο, όμως εκείνος, παρά την αρχική του αποδοχή, τελικώς απέρριψε την πρότασή τους. Αντίθετα, αποδέχτηκε το 1831 τον θρόνο του νεοσύστατου βελγικού κράτους. Τόσο οι Μεγάλες Δυνάμεις όσο και οι Βέλγοι πολιτικοί ενέκριναν την υποψηφιότητά του. Τελικά βασιλιάς της Ελλάδας ορίστηκε ο Όθων της Βαυαρίας.

Ο Λεοπόλδος ορκίστηκε βασιλιάς των Βέλγων στις 21 Ιουλίου 1831, μια ημερομηνία που τιμάται έκτοτε ως Εθνική Ημέρα του Βελγίου. Η βασιλεία του σημαδεύτηκε από τις προσπάθειες των Ολλανδών να καταλάβουν το Βέλγιο και, αργότερα, από τον εσωτερικό πολιτικό διχασμό μεταξύ φιλελεύθερων και Καθολικών. Ως Προτεστάντης, ο Λεοπόλδος θεωρήθηκε φιλελεύθερος και ενθάρρυνε τον οικονομικό εκσυγχρονισμό του Βασιλείου, παίζοντας σημαντικό ρόλο στη δημιουργία του πρώτου σιδηροδρομικού δικτύου και στην επακόλουθη εκβιομηχάνιση. Ως αποτέλεσμα των ασαφειών του Βελγικού Συντάγματος, ο Λεοπόλδος μπόρεσε να επεκτείνει μέχρι ένα σημείο τις βασιλικές του εξουσίες. Έπαιξε επίσης σημαντικό ρόλο στην καταστολή της Εξέγερσης του 1848 στη χώρα. Πέθανε το 1865 και τον διαδέχθηκε ο γιος του, Λεοπόλδος Β΄.

Karoline Philippine Auguste Bauer (* 29. März 1807 in Heidelberg; † 18. Oktober 1877 in Kilchberg bei Zürich) war eine deutsche Theaterschauspielerin der Biedermeierzeit.

Arcadie Claret (Ixelles 30 mai 1826 – Monheim 13 janvier 1897) est pendant plus de vingt ans la maîtresse du roi Léopold I^er de Belgique. Elle est titrée baronne von Eppinghoven en 1863.