Ποιος χρονολόγησε Μέριλ Στριπ;

Η Μέρι Λουίζ (Μέριλ) Στριπ (αγγλικά: Mary Louise "Meryl" Streep‎‎· Σάμιτ, 22 Ιουνίου 1949) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Γνωστή για την προσαρμοστικότητα και τον επιδέξιο χειρισμό της προφοράς της, αναφέρεται συχνά ως «η καλύτερη ηθοποιός της γενιάς της» και, γενικότερα, θεωρείται μία από τις επιφανέστερες ηθοποιούς της σύγχρονης εποχής.

Πραγματοποίησε το ντεμπούτο της στο θέατρο το 1971 στο έργο The Playboy of Seville και στην τηλεόραση το 1977 με την τηλεταινία The Deadliest Season. Την ίδια χρονιά έκανε και την πρώτη της εμφάνιση στον κινηματογράφο με την ταινία Τζούλια (Julia, 1977). Γρήγορα ήρθαν καλλιτεχνικές και εμπορικές επιτυχίες με ρόλους στις ταινίες Ο ελαφοκυνηγός (The Deer Hunter, 1978) και Κράμερ εναντίον Κράμερ (Kramer vs. Kramer, 1979). Για την πρώτη ταινία έλαβε την πρώτη της υποψηφιότητα για Όσκαρ ενώ για τη δεύτερη κέρδισε το πρώτο της Όσκαρ. Το 1982 κέρδισε το δεύτερο Όσκαρ για την ερμηνεία της στην ταινία Η εκλογή της Σόφι (Sophie's Choice). Το 2012 κέρδισε το τρίτο της Όσκαρ για την ταινία Η σιδηρά κυρία (The Iron Lady).

Η Στριπ έχει λάβει συνολικά 21 υποψηφιότητες για Όσκαρ, κερδίζοντας τρία, και 32 υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα, κερδίζοντας οκτώ. Είναι η ηθοποιός με τις περισσότερες υποψηφιότητες για Όσκαρ και Χρυσή Σφαίρα στην ιστορία του κινηματογράφου. Έχει επίσης βραβευθεί με δύο Βραβεία Έμμυ, δύο Βραβεία Σωματείου Ηθοποιών, δύο BAFTA, ένα βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού στο Φεστιβάλ Καννών, το Τιμητικό βραβείο της Χρυσής Άρκτου για το 2012, ενώ έχει λάβει και πέντε υποψηφιότητες για Βραβείο Γκράμι Το 2004 βραβεύθηκε με το Life Achievement Award από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου.

John Holland Cazale (; August 12, 1935 – March 13, 1978) was an American actor. He appeared in five films over seven years, each of which was nominated for the Academy Award for Best Picture at their respective awards ceremonies. Cazale started as a theater actor in Boston, ranging from regional, to off-Broadway, to Broadway acting alongside Al Pacino, Meryl Streep, and Sam Waterston. Cazale soon became one of Hollywood's premier character actors, starting with his role as the doomed, weak-minded Fredo Corleone alongside longtime friend Pacino in Francis Ford Coppola's The Godfather (1972) and The Godfather Part II (1974). He then appeared in Coppola's The Conversation (1974) and Sidney Lumet's Dog Day Afternoon (1975), the latter of which earned him a Golden Globe Award nomination. In 1977, Cazale was diagnosed with lung cancer, but chose to complete his role in The Deer Hunter (1978). Shortly after filming was completed, he died in New York City on March 13, 1978, aged 42. Archive footage of Cazale in the role of Fredo appears in The Godfather Part III (1990).

Theatrical producer Joseph Papp called Cazale "an amazing intellect, an extraordinary person and a fine, dedicated artist". David Thomson writes that "It is the lives and works of people like John Cazale that make filmgoing worthwhile." A documentary tribute to Cazale, I Knew It Was You, was screened at the 2009 Sundance Film Festival featuring interviews with Pacino, Streep, Robert De Niro, Gene Hackman, Richard Dreyfuss, Francis Ford Coppola, Sidney Lumet and Steve Buscemi.

Martin Hayter Short (Hamilton, Ontario, 26 de marzo de 1950​) es un comediante, actor, escritor, cantante, actor de voz y productor de cine canadiense.

Es conocido por su trabajo en comedias, sobre todo en los programas de televisión como SCTV y Saturday Night Live. Entre su filmografía se cuentan notables películas de comedia como A Simple Wish, The Santa Clause 3: The Escape Clause, Los tres fugitivos, ¡Tres Amigos!, Innerspace, Jungle 2 Jungle, Mars Attacks! o El padre de la novia.

Short es el creador de los personajes de Jiminy Glick y Ed Grimley.

Short también proporcionó trabajo de voz para las películas El príncipe de Egipto (1998), El planeta del tesoro (2002), Las crónicas de Spiderwick (2008), Madagascar 3: Europe's Most Wanted (2012), Frankenweenie (2012) y la serie de PBS El gato ensombrerado viaja por todos lados (2010-2019) como el personaje principal. También ha tenido una activa carrera en el escenario, protagonizando las obras de teatro de Broadway The Goodbye Girl (1993) y Little Me (1998-1999). Esta última le valió el premio Tony al mejor actor de un musical y la primera una nominación en la misma categoría.