Ποιος χρονολόγησε Quilonis (hija de Leotíquidas);

Quilónide (Χιλονίς) fue una princesa espartana, hija de Leotíquidas, mujer de Cleónimo y madre de Areo II. Se conoce su vida por la Vida de Pirro de Plutarco.​

A su marido, mucho más viejo, Cleónimo, hijo de Cleómenes II, no se le había permitido suceder a su padre en el trono debido a su comportamiento violento y tiránico, y también porque había malgastado muchos años fuera de Esparta como soldado de fortuna. Quilónide le fue infiel con Acrótato, hijo del rey Areo I. Acrótato estaba fuera con su ejército en Gortina, Creta, en el 272 a. C., cuando Cleónimo atacó su patria con la ayuda de Pirro de Epiro.​

Quilónide prefirió morir a volver con su marido, según el relato de Plutarco de la batalla. Mantuvo una cuerda atada alrededor de su cuello lista para suicidarse en caso de derrota.​ Con la ayuda de sus mujeres, los espartanos, dirigidos por Acrótato, fueron capaces de resistir el ataque, hasta el regreso del rey desde Gortina.​ También logró derrotar definitivamente a Pirro y Cleónimo.

Quilónide y Acrótato tuvieron un hijo, que reinó como Areo II, rey agíada de Esparta.

Ο Ακρότατος (πέθανε το 262 π.Χ.), Βασιλιάς της Σπάρτης από τη δυναστεία των Αγιαδών (265 π.Χ. - 262 π.Χ.) ήταν γιος και διάδοχος του βασιλιά της Σπάρτης Αρεύς Α΄ και εγγονός του ομώνυμου Ακρότατου από τον οποίο πήρε το όνομα. Ο βασιλιάς της Σπάρτης Κλεομένης Β΄ είχε δύο γιους τον Ακρότατο και τον Κλεώνυμο, ο μεγαλύτερος Ακρότατος είχε πεθάνει πριν τον ίδιο (309 π.Χ.) με αποτέλεσμα να τον διαδεχθεί ο εγγονός του Αρεύς Α΄, ο μικρότερος γιος του Κλεώνυμος έγινε αρχηγός του στρατού. Ο μικρός Ακρότατος την εποχή που ήταν βασιλιάς ο Αρεύς Α΄ είχε παράνομη σχέση με τη νεαρή και πλούσια Χιλωνίδα, σύζυγο του θείου του πατέρα του Κλεώνυμου πολύ μικρότερης ηλικίας. Ο Κλεώνυμος εξοργισμένος κατέφυγε στην αυλή του βασιλιά της Ηπείρου Πύρρου του Μέγα (275 π.Χ.) που αργότερα προχώρησε σε εκστρατεία στην Αρχαία Σπάρτη (272 π.Χ.). Ο πατέρας του Αρεύς Α΄ απουσίαζε στην Κρήτη με το μεγαλύτερο τμήμα του Σπαρτιάτικου στρατού, έτσι ο Πύρρος στρατοπέδευσε θεωρώντας εύκολη την παράδοση. Οι γενναίες Σπαρτιάτισσες όμως με επικεφαλής την Αρχιδάμεια (μητέρα του Αρχίδαμου Δ΄ από την Δυναστεία Ευρυποντιδών) έσκαψαν τη νύχτα τάφρο γύρω από την πόλη, ενώ ο νεαρός Ακρότατος επικεφαλής 300 επίλεκτων, βγήκε κρυφά έξω από την πόλη και επιτέθηκε στον Πύρρο αιφνιδιάζοντάς τον. Η επιτυχία του εμψύχωσε τους Σπαρτιάτες που τελικά έδιωξαν τον Πύρρο, λίγο αργότερα δολοφονήθηκε στο Άργος.

Την εποχή που ξέσπασε ο Χρεμωνίδειος Πόλεμος ο πατέρας του έπεσε σε μάχη εναντίον του βασιλιά της Μακεδονίας Αντίγονου Γονατά (265 π.Χ.), τον διαδέχθηκε ο Ακρότατος. Σε τρία χρόνια (262 π.Χ.) έπεσε και ο ίδιος σε μάχη εναντίον του Αριστόδημου που ήταν Τύραννος στην Μεγαλόπολη. Ο Πλούταρχος εσφαλμένα τον καταγράφει σαν γιο του Κλεώνυμου που είχαν το ίδιο όνομα λόγω του παππού τους. Ο συγγραφέας Φύλαρχος κατηγόρησε τον Ακρότατο και τον πατέρα του Αρεύς Α΄ ότι έφεραν την διαφθορά στην Σπάρτη. Τον Ακρότατο διαδέχθηκε ο γιος του Αρεύς Β΄.