Ποιος χρονολόγησε Eufrasia de Guzmán;

Eufrasia de Guzmán (fl. 1592) was a Spanish courtier. She was the long-term royal mistress of King Philip II of Spain.

She was the lady-in-waiting of Joanna of Austria, Princess of Portugal from 1550. She was the mistress of Philip in 1559–1564, when the king waited for his wife Elizabeth of Valois to be old enough to sexually consummate their marriage.

She had a son with Philip in 1564, after which Philip arranged a marriage for her (to a prince of Ascoli) and terminated the relationship.

Ο Φίλιππος Β΄ (ισπανικά: Felipe II de España, 21 Μαΐου 1527 - 13 Σεπτεμβρίου 1598) ήταν Βασιλιάς της Ισπανίας από τις 16 Ιανουαρίου του 1556, της Νεαπόλεως και της Σικελίας από το 1554 και της Πορτογαλίας (ως Φίλιππος Α΄) από το 1580 έως τον θάνατό του στις 13 Σεπτεμβρίου 1598. Υπήρξε ακόμη Βασιλιάς της Αγγλίας και της Ιρλανδίας, μέσω του γάμου του με την Μαίρη Α΄, από το 1554 έως το 1558. Επιπλέον, διατέλεσε Δούκας του Μιλάνου (1540-1598), ηγεμόνας των Δεκαεπτά Επαρχιών (1555-1598) και Δούκας της Βουργουνδίας (1556–1598). Του αποδίδεται το προσωνύμιο σώφρων, λόγω του χαρακτήρα και του τρόπου διακυβέρνησής του.

Ήταν γιος και διάδοχος του Βασιλιά Καρόλου Α΄ και της Βασίλισσας Ισαβέλλας της Ισπανίας, αδελφός της Μαρία της Αυστρίας και της Ιωάννας της Αυστρίας. Παράλληλα, ήταν εγγονός, από την πλευρά του, του Φιλίππου Α΄ και της Ιωάννας Α΄ της Καστίλης και, από την πλευρά της μητέρας του, του Εμμανουήλ Α΄ της Πορτογαλίας και της Μαρίας της Αραγωνίας.

Η βασιλεία του χαρακτηρίστηκε από την παγκόσμια εξερεύνηση και την επέκταση των ισπανικών εδαφών μέσω του Ατλαντικού και Ειρηνικού Ωκεανού. Με τον Φίλιππο Β΄ η ισπανική μοναρχία έγινε η πιο ισχυρή στην Ευρώπη και η Ισπανική Αυτοκρατορία έφτασε στη μεγαλύτερη ισχύ της. Για πρώτη φορά στην ιστορία, μια αυτοκρατορία περιλάμβανε εδάφη σε όλες τις κατοικημένες ηπείρους.

Ο Φίλιππος Β΄ πέθανε στις 13 Σεπτεμβρίου 1598, σε ηλικία εβδομήντα ενός ετών, και ενταφιάστηκε στο Μοναστήρι του Αγίου Λαυρεντίου του Ελ Εσκοριάλ. Μετά τον θάνατό του, οι υποστηρικτές του τον παρουσίασαν ως υπόδειγμα αρετής, ενώ οι επικριτές του τον απεικόνισαν ως φανατικό και αυταρχικό ηγέτη. Αυτή η αντίθεση ανάμεσα στη θετική και την αρνητική εικόνα του ενισχύθηκε από τον ίδιο, καθώς δεν επέτρεψε να γραφούν βιογραφίες του όσο ζούσε, ενώ είχε διατάξει την καταστροφή της προσωπικής του αλληλογραφίας.