Ποιος χρονολόγησε Μαρλέν Ντίτριχ;

Η Μαρλέν Ντίτριχ (γερμανικά: Marie Magdalene "Marlene" Dietrich, προφέρεται: [maɐˈleːnə ˈdiːtʁɪç]) (27 Δεκεμβρίου 1901 - 6 Μαΐου 1992) ήταν Γερμανίδα ηθοποιός του κινηματογράφου και τραγουδίστρια που κατείχε και τη γερμανική και την αμερικανική υπηκοότητα. Καθ' όλη τη μακρά καριέρα της (που κυμάνθηκε από τη δεκαετία του 1910 μέχρι τη δεκαετία του 1980) διατήρησε τη φήμη της μέσω της συνεχούς ανακάλυψης του εαυτού της.

Τη δεκαετία του 1920 η Ντίτριχ συμμετείχε σε θεατρικές παραστάσεις και στον βουβό κινηματογράφο. Ο ρόλος της ως Λόλα στο Ο γαλάζιος Άγγελος (Der blaue Engel, 1930) της χάρισε παγκόσμια φήμη και ένα συμβόλαιο με την Paramount Pictures. Η Ντίτριχ πρωταγωνίστησε σε ταινίες του Χόλυγουντ όπως το Μαρόκο (1930), Κατάσκοπος Χ-27 (1931), Σαγκάη εξπρές (1932), Ο πόθος (1936) και Η τραγική τσαρίνα. Επένδυσε επιτυχώς στην περσόνα και στις "εξωτικές" εμφανίσεις της και έγινε από τις ακριβοπληρωμένες ηθοποιούς της εποχής της. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ήταν μια υψηλού επιπέδου διασκεδάστρια στις Ηνωμένες Πολιτείες. Παρόλο που συμμετείχε κατά καιρούς σε ταινίες μετά τον πόλεμο, η Ντίτριχ πέρασε τις δεκαετίες από το 1950 μέχρι το 1970 κάνοντας περιοδεία ανά τον κόσμο ως περφόρμερ ζωντανού προγράμματος.

Η Ντίτριχ ήταν γνωστή για τις ανθρωπιστικές της ενέργειες κατά τη διάρκεια του πολέμου, φιλοξενώντας Γερμανούς και Γάλλους εξόριστους, παρέχοντας οικονομική υποστήριξη και συνηγορώντας για την αμερικάνικη υπηκοότητά τους. Για το έργο της στην ανύψωση του ηθικού στην πρώτη γραμμή του πολέμου έλαβε πολλές τιμητικές διακρίσεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Γαλλία, το Βέλγιο και το Ισραήλ. Το 1999 το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου την ονόμασε την ένατη μεγαλύτερη σταρ του κλασικού κινηματογράφου του Χόλυγουντ.

Jean Gabin Alexis Moncorgé (born Jean-Alexis Moncorgé), known as Jean Gabin (French: [ʒɑ̃ gabɛ̃]; 17 May 1904 – 15 November 1976), was a French actor and singer. Considered a key figure in French cinema, he starred in several classic films, including Pépé le Moko (1937), La grande illusion (1937), Le Quai des brumes (1938), La bête humaine (1938), Le jour se lève (1939), and Le plaisir (1952). During his career, he twice won the Silver Bear for Best Actor from the Berlin International Film Festival and the Volpi Cup for Best Actor from the Venice Film Festival, respectively. Gabin was made a member of the Légion d'honneur in recognition of the important role he played in French cinema.

Ο Τζον Φιτζέραλντ «Τζακ» Κένεντι (αγγλ.:John Fitzgerald "Jack" Kennedy) (Μπρούκλαϊν, Μασαχουσέτη, 29 Μαΐου 1917 - Ντάλας, Τέξας, 22 Νοεμβρίου 1963), αποκαλούμενος συχνά και με τα αρχικά του J.F.K., ήταν Αμερικανός πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως ο 35ος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, από τον Ιανουάριο του 1961 έως τη δολοφονία του τον Νοέμβριο του 1963.

Ο Τζον Κένεντι, γόνος μίας από τις πλουσιότερες οικογένειες των ΗΠΑ, γεννήθηκε στις 29 Μαΐου 1917 στη Μασαχουσέτη των ΗΠΑ, ήταν Ιρλανδικής καταγωγής και ο πρώτος ρωμαιοκαθολικός Πρόεδρος. Ο πατέρας του, Τζόζεφ Κέννεντυ, είχε διατελέσει πρεσβευτής των ΗΠΑ στο Λονδίνο, όπως και πρόεδρος της Επιτροπής Ναυτικών Υποθέσεων των ΗΠΑ, επί προεδρίας του Φραγκλίνου Ρούσβελτ. Η μητέρα του Ρόζα, το γένος Φιτζέραλντ ήταν κόρη πρώην δημάρχου Βοστώνης, ο οποίος ανήκε στο Δημοκρατικό Κόμμα των ΗΠΑ. Η οικογένεια απέκτησε τρεις γιους (Τζον, Ρόμπερτ, Έντουαρντ) και τέσσερις κόρες. Ο Τζον αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ το 1940 και υπηρέτησε στο Ναυτικό των ΗΠΑ (USN). Μετά τον πόλεμο εξελέγη μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων για την πολιτεία της Μασαχουσέτης και το 1953 εξελέγη Γερουσιαστής, πάλι της ίδιας πολιτείας. Την ίδια χρονιά στις 12 Σεπτεμβρίου παντρεύεται την 24χρονη Ζακλίν Μπουβιέ με την οποία απέκτησε 4 παιδιά.

Ο Τζον Γουέιν (αγγλικά: John Wayne, πραγματικό όνομα: Marion Robert Morrison, 26 Μαΐου 1907 – 11 Ιουνίου 1979), ήταν Αμερικανός ηθοποιός, σκηνοθέτης και παραγωγός ταινιών. Αποτέλεσε την ενσάρκωση του αρρενωπού άνδρα και αποτελεί πλέον αμερικανικό είδωλο. Έμεινε διάσημος για τη χαρακτηριστική του φωνή, το βάδισμα και το υψηλό του ανάστημα. Ήταν γνωστός επίσης για τις συντηρητικές πολιτικές ιδέες του και για τις αντικομμουνιστικές θέσεις του κατά την περίοδο του μακαρθισμού στην Αμερική της δεκαετίας του 1950.

Ο Γουέιν τοποθετήθηκε στην τρίτη θέση μιας λίστας με τους αγαπημένους Αμερικανούς σταρ. Είναι κι ο μοναδικός μη εν ζωή σταρ που κοσμεί τη συγκεκριμένη λίστα, κάθε χρονιά από το 1994. Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου τον έχει κατατάξει 13ο στη λίστα με τους 25 μεγαλύτερους σταρ όλων των εποχών.

Yul Brynner (nacido como Yuliy Borisovich Briner; Vladivostok, 11 de julio de 1920-Nueva York, 10 de octubre de 1985) fue un actor ruso, reconocido por su distintiva presencia escénica y su icónica cabeza rapada. Ganador del premio Óscar al mejor actor por su interpretación del rey de Siam en El rey y yo (1956), Brynner se destacó en roles memorables como Ramsés II en Los diez mandamientos (1956), Chris Adams en Los siete magníficos (1960) y el pistolero robótico en Westworld (1973). Su carrera abarcó teatro, cine y televisión, siendo especialmente célebre por interpretar más de 4600 veces el papel protagonista en la obra musical El rey y yo en Broadway y giras internacionales. Además de su talento actoral, Brynner fue un activista contra el tabaquismo tras ser diagnosticado con cáncer de pulmón, enfermedad que finalmente causó su muerte a los 65 años, dejando un legado perdurable en la cultura popular.

Wilhelm Michel, genannt Willy Michel (geboren 1901; gestorben Juni 1988) war ein deutscher Bäcker, Kommunalpolitiker in Hannover, Wehrwirtschaftsführer für Niedersachsen sowie Liebessubjekt der Schauspielerin Marlene Dietrich. Die Anfang des 21. Jahrhunderts aufgefundenen Liebesbriefe der Dietrich an Wilhelm Michel gelten als „die frühesten bislang bekannten Dokumente des Weltstars.“

Ο Έριχ Μαρία Ρεμάρκ (γερμανικά: Erich Maria Remarque, πραγματικό όνομα Έριχ Πάουλ Ρέμαρκ, Erich Paul Remark) 22 Ιουνίου 1898 - 25 Σεπτεμβρίου 1970), ήταν Γερμανός μυθιστοριογράφος. Στα έργα του εξέφρασε τη φρίκη του πολέμου.