Ποιος χρονολόγησε Ραϊμόν Ραντιγκέ;

Ο Ρεϊμόν Ραντιγκέ (Raymond Radiguet, 18 Ιουνίου 1903 - 12 Δεκεμβρίου 1923) ήταν Γάλλος πεζογράφος, το πρώιμο και εξαιρετικό ταλέντο του οποίου αποτυπώθηκε στα δύο μυθιστορήματα που πρόλαβε να γράψει.

Σπούδασε στο Λύκειο Καρλομάγνου στο Παρίσι και συνδέθηκε με λογοτέχνες, ζωγράφους και συνθέτες του Μονπαρνάς. Καθοριστική ήταν η γνωριμία του με τον Ζαν Κοκτώ, ο οποίος, ενθουσιασμένος από το ταλέντο που ανακάλυψε όταν ο Ραντιγκέ του διάβασε ποιήματά του, έγινε ο μέντοράς του : Τον συμβούλευε, τον ενεθάρρυνε, έκανε ταξίδια μαζί του και τον βοήθησε να δημοσιεύσει στίχους του σε πρωτοποριακά περιοδικά. Το μόνο παράπονο του Κοκτώ από τον Ραντιγκέ ήταν ότι ο τελευταίος «αγαπούσε τις γυναίκες».

Το μυθιστόρημα Ο διάβολος στο κορμί κυκλοφόρησε στις αρχές του 1923. Το έργο αφορούσε την ερωτική σχέση ενός δεκαεξάχρονου νεαρού με μια παντρεμένη νέα γυναίκα που ο άντρας της ήταν στο μέτωπο και ως τέτοιο ήταν ασυνήθιστο. Προκλήθηκε σκάνδαλο, δεδομένου ότι είχαν περάσει μόλις πέντε χρόνια από τον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά οι κριτικές (μεταξύ των οποίων αυτές των Μαξ Ζακόμπ και Πωλ Βαλερύ) ήταν ενθουσιώδεις. Κατά πάσα πιθανότητα στο έργο ενσωματώθηκαν ορισμένα αυτοβιογραφικά στοιχεία του Ρεϊμόν Ραντιγκέ.

Το δεύτερο και τελευταίο μυθιστόρημα του Ραντιγκέ ήταν Ο χορός του κόμη ντ’ Ορζέλ, που εκδόθηκε το 1924, λίγους μήνες μετά τον θάνατό του. Και πάλι μια ιστορία μοιχείας, ένα ερωτικό τρίγωνο της υψηλής κοινωνίας αυτήν την φορά στα λεγόμενα «Τρελά χρόνια» της δεκαετίας του 1920, με όλο το βάρος δοσμένο στην ανάλυση χαρακτήρων.

Στα τέλη του 1923 ο πολλά υποσχόμενος νέος συγγραφέας προσβλήθηκε από τυφοειδή πυρετό. Στις 9 Δεκεμβρίου είπε στον Κοκτώ : «Σε τρεις μέρες θα με τουφεκίσουν οι στρατιώτες του Θεού», και στις 12 Δεκεμβρίου πέθανε.

Beatrice Hastings era el seudónimo de Emily Alice Haigh (27 de enero de 1879 – 30 de octubre de 1943) una escritora inglesa, poeta y crítica literaria. Mucho de su trabajo fue publicado en The New Age bajo una variedad de seudónimos. Vivió con el editor A. R. Orage un tiempo, antes del estallido de la Primera Guerra Mundial. Fue amiga y amante de Katherine Mansfield, cuyo trabajo fue publicado por primera vez en The New Age. Otro de sus amantes fue Wyndham Lewis.​

Marie-Reine Onasime Lagut, dite Irène Lagut, née le 3 janvier 1893 à Sucy-en-Brie et morte dans sa 102^e année, le 4 août 1994 à la Maison russe de Menton, est une peintre française, élève de Picasso. Elle peignit essentiellement des têtes de femmes, des enfants et des arlequins. Elle figura à partir de 1920 au Salon de la Société des artistes indépendants.

Jean Maurice Eugène Clément Cocteau (UK: KOK-toh, US: kok-TOH; French: [ʒɑ̃ mɔʁis øʒɛn klemɑ̃ kɔkto]; 5 July 1889 – 11 October 1963) was a French poet, playwright, novelist, designer, film director, visual artist and critic. He was one of the foremost avant-garde artists of the 20th century and highly influential on the Surrealist and Dadaist movements, among others. The National Observer suggested that "of the artistic generation whose daring gave birth to Twentieth Century Art, Cocteau came closest to being a Renaissance man".

He is most notable for his novels Le Grand Écart (1923), Le Livre blanc (1928), and Les Enfants Terribles (1929); the stage plays La Voix Humaine (1930), La Machine Infernale (1934), Les Parents terribles (1938), La Machine à écrire (1941), and L'Aigle à deux têtes (1946); and the films The Blood of a Poet (1930), Les Parents Terribles (1948), Beauty and the Beast (1946), Orpheus (1950), and Testament of Orpheus (1960), which alongside Blood of a Poet and Orpheus constitute the so-called Orphic Trilogy. He was described as "one of [the] avant-garde's most successful and influential filmmakers" by AllMovie. Cocteau, according to Annette Insdorf, "left behind a body of work unequalled for its variety of artistic expression".

Though his body of work encompassed many different media, Cocteau insisted on calling himself a poet, classifying the great variety of his works — poems, novels, plays, essays, drawings, films — as poésie, poésie de roman, poésie de thêatre, poésie critique, poésie graphique and poésie cinématographique.