Ποιος χρονολόγησε Béatrice de la Berruère;

Béatrice de la Berruère est une maîtresse royale du XIV^e siècle qui est probablement originaire des environs Sargé-sur-Braye en Touraine, où existe encore le château des Radrets qui s'appelait jusqu'en 1645 château de la Berruère, avant que son nouveau propriétaire n'en demande le changement de nom.

Arrivée enfant à la cour sous la tutelle d'une riche cousine, c'est encore une très jeune fille lorsqu'elle devient la maîtresse de Philippe VI de France. Elle donne au roi, en 1317, un fils Thomas de la Marche dit le Bâtard de France qui, nommé capitaine, jouera un rôle dans la guerre de cent ans.

Reléguée dans un couvent en 1322 sur ordre du roi, elle n'en sort qu'en 1326 et a perdu les faveurs royales. Elle quitte alors la cour et termine sa vie dans un couvent près de Bordeaux.

Ο Φίλιππος ΣΤ΄ της Γαλλίας ή Φίλιππος Βαλουά (γαλλ.:Philippe VI de Valois, 1293 – 22 Αυγούστου 1350) βασιλιάς της Γαλλίας (1328 – 1350) ήταν γιος του Καρόλου Βαλουά ιδρυτή του Οίκου των Βαλουά και της πρώτης συζύγου του Μαργαρίτας του Ανζού, εγγονός του Φιλίππου του Τολμηρού. Η βασιλεία του Φιλίππου Βαλουά έμεινε γνωστή για τις σκληρές συγκρούσεις στη διαδοχή του Γαλλικού θρόνου.

Ο πρώτος του ξάδελφος Κάρολος Δ΄ της Γαλλίας πέθανε με τη σύζυγο του έγκυο (1328), ο πλησιέστερος συγγενής του ήταν ο ανιψιός του Εδουάρδος Γ΄ της Αγγλίας που η μητέρα του Ισαβέλλα της Γαλλίας (1295-1358) ήταν αδελφή του Καρόλου Δ΄. Ο Σαλικός νόμος απαγόρευε τη διαδοχή στον Γαλλικό θρόνο από κόρες ή αδελφές βασιλιάδων, η διαδοχή συνεπώς πήγαινε αυτόματα στον πρώτο ξάδελφο του τελευταίου βασιλιά Φίλιππο Βαλουά. Η χήρα βασίλισσα Ιωάννα του Εβρέ γέννησε σε λίγους μήνες κόρη με αποτέλεσμα ο Φίλιππος Βαλουά να ανακηρυχτεί νέος βασιλιάς ως Φίλιππος ΣΤ΄ της Γαλλίας. Ο Εδουάρδος Γ΄ της Αγγλίας αρχικά το δέχτηκε σεβόμενος τον Σαλικό νόμο αλλά σταδιακά μετά από συγκρούσεις με τον Φίλιππο αποφάσισε να τον ανατρέψει και να διεκδικήσει ο ίδιος τον θρόνο χάρη στα δικαιώματα της μητέρας του, το αποτέλεσμα ήταν η έκρηξη του Εκατονταετούς Πολέμου (1337). Μετά από μερικές επιτυχίες των Γάλλων αρχικά στη θάλασσα ο στόλος του Φιλίππου συνετρίβη στη Ναυμαχία του Σλούς (1340) και ο πόλεμος μεταφέρθηκε στην ηπειρωτική Γαλλία. Οι Άγγλοι προχώρησαν σε άλλο ένα σκληρό χτύπημα στους Γάλλους στη μάχη του Κρεσί (26 Αυγούστου 1346), η Μαύρη πανώλη που χτύπησε τη Γαλλία την ίδια χρονιά αποδεκάτισε πλήρως τη χώρα. Ο Φίλιππος ΣΤ΄ αγόρασε το Ντωφινέ από τον Ουμβέρτο Β΄ της Βιέννης και έδωσε τη διοίκηση στον εγγονό του Κάρολο, πέθανε την επόμενη χρονιά και τον διαδέχθηκε ο γιος του Ιωάννης ο Αγαθός.