Ποιος χρονολόγησε Carolyne zu Sayn-Wittgenstein;

  • Φραντς Λιστ dated Carolyne zu Sayn-Wittgenstein from ? until ?. Η διαφορά ηλικίας ήταν 7 χρόνια, 3 μήνες και 16 ημέρες.

Carolyne zu Sayn-Wittgenstein

Carolyne zu Sayn-Wittgenstein

Princess Carolyne zu Sayn-Wittgenstein (née Iwanowska, Polish: Karolina Elżbieta Sayn-Witgenstein; 8 February 1819 – 9 March 1887) was a Polish noblewoman who is best known for her 40-year relationship with musician Franz Liszt. She was also an amateur journalist and essayist. It is conjectured that she did much of the actual writing of several of Liszt's publications, especially his 1852 Life of Chopin. She maintained an enormous correspondence with Liszt and many others, which is of vital historical interest. She admired and encouraged Hector Berlioz, as is clear from their extensive correspondence, and Berlioz dedicated his Les Troyens to her.

Διαβάστε περισσότερα...
 

Φραντς Λιστ

Φραντς Λιστ

Ο Φραντς Λιστ (Franz ή Ferenc Liszt, 22 Οκτωβρίου 1811 - 31 Ιουλίου 1886) ήταν Ούγγρος ρομαντικός συνθέτης και πιανίστας. Μαζί με τον Φρεντερίκ Σοπέν, θεωρούνται οι σημαντικότεροι ρομαντικοί συνθέτες για πιάνο και δύο από τους σπουδαιότερους πιανίστες της εποχής.

Ήταν βασικός εκπρόσωπος της Νέας Γερμανικής Σχολής, με επίκεντρο τη Βαϊμάρη, όπου μαζί με τον Ρίχαρντ Βάγκνερ προωθούσαν καινοτομίες στην αρμονία, μουσική δομή και στην θεματική ανάπτυξη. Η μοντερνιστική προσέγγιση του, τον έφερε σε μεγάλη αντιπαράθεση με μουσικούς της πιο παραδοσιακά ρομαντικής παράταξης, όπως η Κλάρα Σούμαν, ο Γιοχάνες Μπραμς και ο Γιόζεφ Γιόακιμ.

Μουσικά ήταν ένας ιδιαίτερα καινοτόμος και παραγωγικός συνθέτης. Ως ένθερμος υποστηρικτής της προγραμματικής μουσικής, καθιέρωσε σαν είδος το συμφωνικό ποίημα, ενώ ένα μεγάλο μέρος του έργου του, είναι εμπνευσμένο από την ποίηση, την λογοτεχνία, αλλά και την θρησκεία.

Αρμονικά επίσης ήταν πρωτοποριακός. Σε πολλά από τα έργα του (ιδίως στην τρίτη περίοδο του) διακρίνονται μοντερνιστικές τάσεις και τεχνικές, όπως η έντονη χρήση χρωματισμού, ασυνήθιστων κλιμάκων και τρόπων (λόγου χάρη οι τσιγγάνικες κλίμακες, οκτατονική, η ολοτονική, η πεντατονική κλπ.), συχνή παρουσία διαφώνων συγχορδίων, ατονικότητας (καθώς και πρώιμων δωδεκαφθογγικών αποσπασμάτων) προβλέποντας στυλιστικά τον Ιμπρεσσιονισμό, την Δεύτερη Βιεννέζικη Σχολή, καθώς και συνθέτες όπως τους Μπέλα Μπάρτοκ, Φερούτσιο Μπουζόνι και Αλεξάντρ Σκριάμπιν.

Διαβάστε περισσότερα...