Ποιος χρονολόγησε Gilbert Bécaud;

Gilbert Bécaud , né François Gilbert Léopold Silly le 24 octobre 1927 à Toulon et mort le 18 décembre 2001 à Boulogne-Billancourt, est un chanteur, compositeur et pianiste français.

Au cours de sa carrière, il se produit trente trois fois sur la scène de l'Olympia, où il gagne son surnom de « Monsieur 100 000 volts » en raison de son sens du swing, du fait des passions qu'il soulevait dans son sillage et de ses fans qui, souvent, à ses débuts, cassaient par enthousiasme les fauteuils. Il laisse l'image d'un homme énergique, toujours en mouvement. Sa cravate à pois, ses quelque neuf cents chansons et sa main sur l'oreille (un geste spontané, de l'ordre du tic), sont d’autres images spécifiques qui ont marqué les esprits.

Mes mains, Nathalie, Le Jour où la pluie viendra, Je t'appartiens et Et maintenant s'inscrivent parmi les grandes chansons de l'artiste. Sa carrière internationale lui permet d'enregistrer ses chansons en anglais, allemand, italien et espagnol.

Plusieurs de ses compositions s'imposent à l'étranger, notamment aux États-Unis (What Now My Love pour Et maintenant, Let It Be Me…).

Janet Edith Woollacott (4 November 1939 – 13 November 2011) was a British-born French singer and dancer. She began dancing in the early 1960s, working on the Côte d'Azur, and launched her singing career in 1969. She released a few solo singles and later sang with the group Stone Age, alongside her fourth husband, Dominique Perrier. She was previously married to Claude François, Jean-Paul Barkoff, and Jean Sarrus. She also had a relationship of several years with Gilbert Bécaud, with whom she had one daughter, her only child. Woollacott died after a long illness on 13 November 2011.

Η Μπριζίτ Ανν-Μαρί Μπαρντό (γαλλικά: Brigitte Anne-Marie Bardot‎‎, 28 Σεπτεμβρίου 1934 - 28 Δεκεμβρίου 2025) ήταν Γαλλίδα ηθοποιός του κινηματογράφου και τραγουδίστρια. Υπήρξε ένθερμη ακτιβίστρια υπέρ των δικαιωμάτων των ζώων και ήταν ιδρύτρια και πρόεδρος του Ιδρύματος Μπριζίτ Μπαρντό.

Μύθος και σύμβολο του σεξ των δεκαετιών 1950 και 1960, ήταν αστέρι παγκόσμιας αναγνωρισιμότητας, ιέρεια και μούσα των μεγαλύτερων καλλιτεχνών της εποχής. Έμβλημα της γυναικείας χειραφέτησης και της σεξουαλικής απελευθέρωσης, έφερε επανάσταση στα ήθη, περνώντας από γυναίκα-παιδί σε femme fatale, ελεύθερη και προκλητική, ενζενί και ελευθεριάζουσα, σε μια εποχή μεταπολεμική και συντηρητική. Με 48 ταινίες στο ενεργητικό της και περισσότερα από 80 τραγούδια σε 21 έτη καριέρας, η Μπριζίτ Μπαρντό, πασίγνωστη επίσης με τα αρχικά της, BB («Μπεμπέ»), ήταν μια από τις γνωστότερες Γαλλίδες καλλιτέχνιδες παγκοσμίως.