Ποιος χρονολόγησε Tracy Chapman;

Tracy Chapman (born March 30, 1964) is an American singer-songwriter. She was signed to Elektra Records by Bob Krasnow in 1987. The following year she released her self-titled debut album, which became a commercial success, boosted by her appearance at the Nelson Mandela 70th Birthday Tribute concert, and was certified 6× platinum by the Recording Industry Association of America. The album received six Grammy Award nominations, including one for Album of the Year, three of which she won: Best New Artist, Best Female Pop Vocal Performance for her single "Fast Car", and Best Contemporary Folk Album. In 2025, the album was preserved in the National Recording Registry by the Library of Congress.

In 1989, she released her second album, Crossroads, which earned her an additional Grammy Award nomination for Best Contemporary Folk Album. Her third album, Matters of the Heart, followed in 1992. Her fourth album, New Beginning, was released in 1995 and became another worldwide success. It was certified 5× platinum by the RIAA and yielded the hit single "Give Me One Reason", which earned her the Grammy Award for Best Rock Song.

Five years would pass before the release of her fifth album, Telling Stories (2000). Let It Rain and Where You Live followed in 2002 and 2005, respectively. Her most recent studio album, Our Bright Future, was released in 2008. The remastered compilation album Greatest Hits, which she curated, was released in 2015. In 2023, Chapman became the first black person to score a country number one with a solo composition, and to win the Country Music Association Award for Song of the Year, when Luke Combs covered her song "Fast Car".

Η Άλις Μαλσίνιορ Γουόκερ (Alice Malsenior Walker) (9 Φεβρουαρίου 1944) είναι Αμερικανίδα συγγραφέας της οποίας το διασημότερο μυθιστόρημα, Το Πορφυρό Χρώμα, κέρδισε το Βραβείο Πούλιτζερ και το Αμερικανικό Βραβείο Βιβλίων (American Book Award).

Τα γραπτά της Γουόκερ, που περιλαμβάνουν μυθιστορήματα, ιστορίες, δοκίμια, ποιήματα, εστιάζονται στους αγώνες των Αφρο-Αμερικανών, και ιδιαίτερα των Αφρο-Αμερικανών γυναικών, εναντίον κοινωνιών που είναι ρατσιστικές, σεξιστικές, και συχνά βίαιες. Τα γραπτά της τείνουν να σίνουν έμφαση στο σθένος των μαύρων γυναικών και την σημαντικότητα της Αφρο-Αμερικανικής κληρονομιάς και κουλτούρας.

Η Γουόκερ γεννήθηκε στο Eatonton της Γεωργίας στις ΗΠΑ. Παρακολούθησε το Spelman College στην Ατλάντα της Γεωργίας και αποφοίτησε το 1965 από το Sarah Lawrence College στο Yonkers της Νέας Υόρκης. Το πρώτο ποιητικό της βιβλίο γράφτηκε ενώ ήταν ακόμη τελειόφοιτη ατο Sarah Lawrence. Επέστρεψε στον Νότο για να δουλέψει στο αμερικανικό κίνημα για τα ατομικά δικαιώματα.

Η Γουόκερ ήταν επίσης εκδότρια στο Ms. Magazine. Ένα άρθρο της που εκδόθηκε το 1975 ήταν κατά πολύ υπέυθυνο για την ανανέωση του ενδιαφέροντος για την δουλειά της Zora Neale Hurston.

Το 1986 κέρδισε το O. Henry Award για την μικρή ιστορία της “Συγγενικά Πνεύματα” (Kindred Spirits), που εκδόθηκε στο περιοδικό Esquire τον Αύγουστο του 1985.

Πολιτική ακτιβίστρια (εν μέρει εξαιτίας της επίδρασης του Howard Zinn), είναι δραστήρια σε θέματα περιβαλλοντικά, φεμινιστικά και ατομικών δικαιωμάτων. Επίσης έχει συνηγορήσει υπέρ της κατάργησης του εμπάργκο εναντίον της Κούβας. Η κόρη της, Ρεμπέκα Γουόκερ, είναι επίσης διαπρεπής ακτιβίστρια.